De schaduw is een begrip uit de Jungiaanse psychologie. Wikipedia omschrijft het als volgt:

De schaduw betekent in de jungiaanse psychologie het deel van het onbewuste, bestaande uit verdrongen zwakheden, tekortkomingen en instincten. Het is een van de drie meest herkenbare archetypen, de andere zijn de anima en animus, en de persona.

Al onze levenservaringen liggen opgeslagen in ons onderbewuste (of onbewuste). In de schaduw zitten dus die ervaringen die we liever niet onder ogen komen. Omdat ze te pijnlijk zijn, te ‘eng’, omdat we ons er voor schamen, et cetera.

De enige manier om emotioneel volwassen te worden is door de inhouden van de schaduw onder ogen te komen en te integreren. Vaak ontwikkelen we een deel van onze persoonlijkheid, de persona, en laten we een ander deel liggen, de schaduw.

Het leven streeft naar Heelheid, is mijn overtuiging. Het leven is dan ook zo vriendelijk om vroeg of laat inhouden uit onze schaduw onder onze aandacht te brengen, zodat we kunnen toegroeien naar meer Heelheid.

Emotioneel volwassen worden is een pijnlijk proces.

In het artikel De schaduw: dat wat je van jezelf niet wilt zien, dat je kunt vinden in de kennisdatabase, ga ik hier dieper op in.

Gerelateerde artikelen